Willy van der Griendt (74) had genoeg geleden op datingsites. Toch zit ze deze kerst niet alleen

Willy van der Griendt (74) was klaar met de mannen en al helemaal met online daten. Tot ze Tjibbe ontmoette. Vol energie, en zonder buik.

Dit artikel is geschreven door Willy van der Griendt
Gepubliceerd op 19 december 2024, 06:00

Ik ontmoette hem in de Lidl. Hij stond met zijn karretje bij de kattenbrokken, had in zijn prachtige handen een pak met een vrolijk kijkende kat voorop en bestudeerde met grote aandacht de flaptekst. Toen ik met opzet mijn karretje tegen het zijne botste, scheen het mij toe dat hij mij met zijn ogen wenkte.

En ja, wij begaven ons met karretje en al, als door de wind gedreven, door drukbevolkte paden omringd door schappen vol kaarsen, kerstkleden en kalkoenen, en baanden ons met hoge snelheid een weg naar de huis-tuin-en-keukenartikelen. Tussen de batterijen en wasmiddelen omhelsden we elkaar langdurig en luidruchtig.

Willy van der Griendt (1950) is actrice en schrijfster. In de jaren zeventig speelde ze in het Vrouwencabaret van Natascha Emanuels. Ook had ze rollen in tv-series als Bernhard, schavuit van Oranje, Fort Alpha en Flodder. Haar boek Daten voor gevorderden. Hoe ik tal van mannen ontmoette en mezelf tegenkwam verscheen afgelopen jaar bij Nijgh & Van Ditmar.

Nee, zo gebeurde het niet. Ik weet dat sommige supermarkten slimme acties lanceren, meestal rondom kerst, om via de dierenafdeling eenzame mensen aan elkaar te koppelen. Met de onderliggende gedachte dat als je van dieren houdt, je dat ook van elkaar gaat doen. Maar zo is het dus niet gegaan.

Wanhopig en cheesy

Ik heb hem online ontmoet. Ik vind het moeilijk om ervoor uit te komen, want online dating, zeg nou zelf, heeft iets ontegenzeggelijk wanhopigs en cheesy’s, zeker als je op leeftijd geraakt, zoals ik. Dan is Lidl veel leuker, ook al is het Lidl.

Waarom zat ik nu weer op zo’n site? Na zes jaar daten had ik toch publiekelijk uitgesproken nooit meer één stap te zetten op die misselijkmakende, misleidende platforms? Ik schreef een boek, Daten voor gevorderden. Hoe ik tal van mannen ontmoette en mezelf tegenkwam, dat in mei van dit jaar verscheen.

Daarin had ik uitgelegd dat ik moest bijkomen van de emotionele crisis waarin ik was beland door de rollercoaster van hoop, hunkering en teleurstellingen. Want daar leidt online dating onherroepelijk toe. Ik had toch ‘bejaarden aller landen verenigt u’ geroepen en iedereen boven de zeventig geboden ‘de straat op te gaan’ voor goede doelen? Daar is de kans op een to the point date vele malen groter dan op zo’n ellendige site.

Quote van Willy van der Griendt.

Mannen willen domineren en zijn vaak bezig met mansplaining, luisteren niet graag, maar snurken wel.

Speeddaten aan de hand van een stelling

Geloof me: ik had er echt heel erg genoeg van, heel erg. Je kon mij met geen tang meer op zo’n site krijgen. Maar mijn uitgever had me geadviseerd om de signeersessies van mijn boek op te vrolijken met een extra activiteit. Welke activiteit deed er niet toe, maar op gewone signeersessies komen niet meer genoeg mensen af, je moet met iets origineels komen.

Speeddaten leek mijn uitgever toepasselijk, gezien de titel van mijn boek. En dan misschien aan de hand van een stelling, over kunst of zo, of over fysieke boeken versus e-boeken om niemand het gevoel te geven dat je in de boekhandel wilde daten om de liefde van je leven te vinden. Want dat doe je liever spontaan elders (in de Lidl).

Op mijn oude vertrouwde datingsite had ik ooit iets over speeddaten opgevangen, ik moest daar dus wel een kijkje nemen.

Ik deed dat met tegenzin, want als ik ergens heb geleden is het wel op die site, ik zei het toch. Ik was daar overgeleverd aan ogenschijnlijk interessante, maar in werkelijkheid zwaar berugzakte mannen, die geen enkele connectie vertoonden met het door henzelf geschreven profiel. Maar die wel goed waren in openlijk opscheppen, dus liegen. En die mij, als ze eenmaal op dreef waren, met de meest bizarre voorstellen en beloftes het ravijn van de eeuwige mantelzorg probeerden in te duwen.

Bron Martijn Gijsbertsen

Klaar met de mannen

Ik ben goedgelovig, dus ik kan de mannen niet alles verwijten, en bij sneue sukkels heb ik me zeker zelf ook misdragen. Maar mijn algehele conclusie was dat ik niet meer wilde. Ik was klaar met de mannen.

Daarbij komt dat het ook helemaal niet modern is om als oudere vrouw een man te willen. Onafhankelijk moet je zijn en dat betekent puur zelfstandig tot de dood erop volgt (ik ben best al oud), of in je eentje eropuit trekken, of met fijne vriendinnen met wie het veel minder gecompliceerd toeven is. Mannen willen domineren en zijn vaak bezig met mansplaining (uitleggen hoe borstvoeding voelt), luisteren niet graag, maar snurken wel.

Aan het begin van mijn boek heb ik dit zelf ook benadrukt met een motto van illustrator en auteur Charlie Mackesy. Een mol zegt tegen een konijn: ‘Het allerliefste wat je kan doen, is lief zijn voor jezelf’. Daarmee suggereer ik, zeker gezien de inhoud van mijn boek, dat een ander liefhebben een riskante zaak is.

Toch voel ik dat er zowel een konijn als een mol in mij huist. Het konijn moet steeds omgang hebben met anderen, want het is een groepsdier. De mol heeft genoeg aan zichzelf. Het konijn kan niet kiezen, heeft last van ‘meerkeuze’, en de mol maakt mij eenzaam.

Quote van Willy van der Griendt.

Onze eerste ontmoeting was verwarrend. Ik voelde dat de potentie van een relatie erin zat, maar ik werd zenuwachtig.

Een moordwijf

‘Ik hou zoveel van mezelf dat ik verlang om al die liefde met iemand te delen’, verzucht ik op een dag tegen de mol. ‘En dat iemand mij natuurlijk een moordwijf vindt’, voeg ik er eerlijkheidshalve aan toe omdat de mol nogal lang stil is. ‘Dat bedoel ik, maar als jij goed in je vel zit, heb je al die bevestiging niet meer nodig’, zegt de mol en gaat ondergronds.

Omdat ik vergeten was de knop ‘profiel onzichtbaar’ aan te klikken stond ik toch weer prominent met mijn lachende, ietwat gefotoshopte hoofd bovenaan de algoritmische ranking van de site. Nieuwelingen poppen meteen op en trekken veel aandacht.

Eén brief sprong eruit. Niet alleen door zijn enorme lengte, maar ook en vooral door wat erin stond. De man sprak zich onverbloemd voor het leven uit! Zijn levenslust spatte van het scherm. Hij had zin in liefde!

Maar ik stink er natuurlijk niet zomaar in. Ik ben een ervaringsdeskundige. Hij eindigde zijn lange verrukkelijke brief, die over elkaar heen buitelende reflecties op het leven bevatte: ‘Ik barst nog van de energie zonder buik’. Zonder komma.

Ik rook humor

In mijn profiel staat uitdrukkelijk dat ik een man zonder buik prefereer. Normaal liegen mannen over hun buik (ikzelf heb er trouwens ook een) dus het is meer een doorsnee datinglist-check. Deze man geloofde ik. Misschien vanwege die ontbrekende komma, ik weet het niet, ik rook humor. Ik schreef terug.

Onze eerste ontmoeting was verwarrend. Ik voelde dat de potentie van een relatie erin zat, maar ik werd zenuwachtig. “Vind je me leuk?”, vroeg de man na een tijdje. We liepen toevallig door een straat met losliggende tegels waardoor ik met een harde klap voorover knalde, maar het deerde niet.

Overeind krabbelend zei ik: “Ik denk wel dat ik van je kan gaan houden, maar dan moet ik niet te bang worden dat het aan raakt”. Ik ken mezelf: als ik alleen ben wil ik graag een vriend, maar als het erop gaat lijken dat het menens is, word ik angstig dat hij wegloopt. Dan bloedt het algauw dood.

“Afgesproken”, zei Tjibbe – dat is zijn online nickname – “ik heb precies hetzelfde”.

Sindsdien is het ‘aan’.

Als twee pubers

Ouder worden is prachtig: we zijn wekenlang zenuwachtig geweest en lagen uiteindelijk als twee pubers hand in hand op bed, kleren aan. “Ik vind het eigenlijk al fantastisch als we onze adem in elkaars gezicht voelen, wat vind jij?” zegt Tjibbe. Die adem was me even ontgaan, maar er spookt wel steeds die tweede zin van Luceberts wereldberoemde gedicht door mijn hoofd: wordt van aanraakbaarheid rijk.

Ja, ik voel me rijk. Door me open te stellen kan ik onbekommerd liefhebben en ik vind het ook prima dat ik er van mij gehouden wordt. Ik kan het. Eng, maar prima. Wel jammer dat ik er zo laat bij ben.

“Ik heb een veel groter besef van mijn lichaam”, zegt Tjibbe, “heb jij dat nou ook? Niets is vanzelfsprekend meer.”

Ja, dat heb ik ook. Ook omdat ik toch een beetje bang ben of alles het nog wel doet.

Heerlijk aan zijn lichaam is dat je altijd beet hebt, niet meteen de botjes voelt, zoals typerend voor oude mannetjes, maar huid. Zijn dijen zijn als van een pasgeboren big, haarloos. Zijn dijen ontroeren mij.

Bron Martijn Gijsbertsen

Een pop die op hem lijkt

Jammer dat hij niet op de foto in de krant wil, ik kan Tjibbe er niet van overtuigen dat dat leuk is. In paniek bel ik een vriendin op: wat moet ik doen? Een liefdesverhaal met in je eentje aan de kerstdis heeft iets… iets…

“Nou ja, alsof je heel veel van jezelf houdt”, zegt mijn vriendin, “niks mis mee, maar uhm, ik maak wel een pop die op hem lijkt”.

“Maar zullen de mensen dan wel geloven dat ik de liefde van mijn leven heb? Een pop is leuk, maar fake.”

Mijn vriendin lacht. “Gelul. Kun je iets typerends over hem zeggen? Dat werkt lekkerder.”

“Heb je weleens een big in je handen gehad?”, vraag ik.

Mijn vriendin knikt. “Tuurlijk. Is hij overal zo zacht of…?”

“Alleen zijn dijen”, zeg ik. “Komt voor elkaar”, zegt mijn vriendin, “het gaat om het symbool”.

Dit is vriendschap, denk ik, dit is liefde.

Ik denk aan de huid van de big, aan de buik van Tjibbe die hij wel heeft en die me niks kan schelen, en aan het kindeke Jezus. Ik voel veiligheid en onvoorwaardelijke liefde. Liefde maakt zacht.

Waarom er een pop staat op het openingsbeeld bij dit ­artikel? De nieuwe liefde van Willy van der Griendt wilde niet op de foto, zoals u las, dus kroop poppenspeelster en actrice Eva van Heijningen in zijn huid. evavanheijningen.nl

Lees ook:

Actrice Willy van der Griendt (74) schreef een hilarisch boek over daten op oudere leefijd: ‘Ik wil het taboe doorbreken’

Willy van der Griendt (74) wil graag een partner. Een aantrekkelijke, intellectuele man van haar leeftijd. Maar die zoektocht valt niet mee, blijkt uit haar hilarische boek Daten voor gevorderden.

Willy van der Griendt (74) had genoeg geleden op datingsites. Toch zit ze deze kerst niet alleen

Willy van der Griendt (74) was klaar met de mannen en al helemaal met online daten. Tot ze Tjibbe ontmoette. Vol energie, en zonder buik.

Dit artikel is geschreven door Willy van der Griendt
Foto’s: Martijn Gijsbertsen

Gepubliceerd op 19 december 2024, 06:00